Do: daar start en stopt het mee!
Re: een hertje in het veld.
Mi: zijn noedels in t Chinees.
Fa: Je vader is een held!
…
Show: vrijdagavond: 26 maart 2010:
Wat heb ik gezien?
• Een fantastische show, met beperkt decor en dat toch veel zegt.
• Een show, bestaande uit zusters en familie Von Trapp.
• Een show, muzikaal, wauw!
Ik voelde me in de show zelf zitten. Er waren scènes bij, waar de verschillende personages even door het publiek liepen. Dit was geweldig. Maar wat mij nog meer prikkelde was het volgende:
De blikken die ik zag tijdens het acteren, tijdens het zingen, om kippenvel van te krijgen. Soms misschien wat overdreven, maar toen ik dit zag..
Ik dacht echt: “Dit is leuk, dit is het! “ “Dit wil ik ook kunnen, ik werd er stil van, ik kreeg kippenvel, ik had bewondering, kortom: mijn gevoel: “WAUW!”
Ik wil dit ook kunnen, ik stelde mij even in de plaats van Deborah De Ridder (De winnares show: Maria). Ik was bijna jaloers. Een zangtalent in de eerste plaats, maar ook nog expressief kunnen zijn. Dit hebben we bij de kleuters ook nodig. Expressie, zang, show, poppenspel, …
Wat neem ik mee vanuit deze show:
• Decor: hoeft niet veel te zijn, maar wel essentieel.
• Verhaal: moet doordacht zijn, aanspreekbaar voor publiek (wat voor mij hier sterk aanwezig was)
• Zang: schitterend: hoog, laag, expressief,…
• Muzikale achtergrond: versterkt zang, goed op elkaar afgestemd (orkest onder leiding van orkestleider, zat onder het podium), moet een goede locatie hebben.
• Expressie: uiterst belangrijk (bv.: verdriet hebben en lachen komt niet overeen) betreffende tekst en mimiek!
zaterdag 27 maart 2010
dinsdag 9 maart 2010
Thema Snoezelen: Liedje Van Kop tot Teen
Tijdens mijn ingroeistage ging ik het liedje aanleren: Van Kop tot Teen.
Ik dacht bij mezelf: Ann, neem je kans! Probeer dit eens uit op een manier dat je nog niet gedaan hebt. En ja hoor, ik dacht aan mijn muziekinstrument: mijn accordeon!
Ik las de tekst, oefende dit lied bij me thuis, en zorgde voor ondersteuning voor de kleuters door prenten te maken.
Eerst leerde ik de kleuters het lied aan op woensdag 03.03.10.
Ik zong het zelf een paar keer voor, dit met de gepaste bewegingsmogelijkheden die het lied me bood.
De kleuters reageerden spontaan, en deden enkele van de bewegingen al vrij snel mee. Vervolgens nam ik mijn prenten, en begon te zingen. Iedere mogelijke beweging toonde ik a.d.h.v. een prent. Daar de tijd op woensdag wat kort was, hebben we hier verder niet veel meer mee gedaan, maar ik kan wel zeggen dat de kleuters de tekst van het lied al vrij goed kenden.
Daar ik de vrijdag de dag wat op een andere manier wilde afsluiten, had ik het muzikaal moment voorzien. We zongen het liedje 1x samen, vervolgens vertelde ik dat ik een verrassing had. Ik had iets meegebracht. Ik wilde weten of de kleuters konden raden wat in de doos zat. Rune zei al snel: " Ik weet het, een muziekinstrument.." Daar ze vrij nieuwsgierig waren, liet ik mijn accordeon zien.
He, zei daar een kleuter, een saxofoon. Neen dat is geen saxofoon, maar een soort van piano.. Waarop ik mijn accordeon als accordeon verwoordde en liet zien wat die accordeon kon. Ik speelde het liedje van kop tot teen. Een kleuter merkte op dat het het liedje was dat we zonet eens gezongen hadden. We zongen dit lied een paar keer na elkaar, zonder begeleiding van de accordeon, met de begeleiding, soms wilden ze enkel de melodie horen of mij horen zingen. Terwijl ik accordeon speelde, konden de kleuters de tekst volgen a.d.h.v. mijn prenten. Die had ik op het magneetbord zichtbaar gemaakt. We zongen luid, we zongen zacht.
Ik merkte dat de betrokkenheid van de kleuters heel hoog waren. Ze hebben allemaal heel goed meegedaan. Terwijl ik de begeleiding speelde, beelden de kleuters ook de bewegingen nog eens uit! We sluiten dit moment af en zingen nog 1x samen zonder begeleiding met alle bewegingen.
Ik vond dit wel leuk om te doen, en heb er dan ook van genoten!
Ik dacht bij mezelf: Ann, neem je kans! Probeer dit eens uit op een manier dat je nog niet gedaan hebt. En ja hoor, ik dacht aan mijn muziekinstrument: mijn accordeon!
Ik las de tekst, oefende dit lied bij me thuis, en zorgde voor ondersteuning voor de kleuters door prenten te maken.
Eerst leerde ik de kleuters het lied aan op woensdag 03.03.10.
Ik zong het zelf een paar keer voor, dit met de gepaste bewegingsmogelijkheden die het lied me bood.
De kleuters reageerden spontaan, en deden enkele van de bewegingen al vrij snel mee. Vervolgens nam ik mijn prenten, en begon te zingen. Iedere mogelijke beweging toonde ik a.d.h.v. een prent. Daar de tijd op woensdag wat kort was, hebben we hier verder niet veel meer mee gedaan, maar ik kan wel zeggen dat de kleuters de tekst van het lied al vrij goed kenden.
Daar ik de vrijdag de dag wat op een andere manier wilde afsluiten, had ik het muzikaal moment voorzien. We zongen het liedje 1x samen, vervolgens vertelde ik dat ik een verrassing had. Ik had iets meegebracht. Ik wilde weten of de kleuters konden raden wat in de doos zat. Rune zei al snel: " Ik weet het, een muziekinstrument.." Daar ze vrij nieuwsgierig waren, liet ik mijn accordeon zien.
He, zei daar een kleuter, een saxofoon. Neen dat is geen saxofoon, maar een soort van piano.. Waarop ik mijn accordeon als accordeon verwoordde en liet zien wat die accordeon kon. Ik speelde het liedje van kop tot teen. Een kleuter merkte op dat het het liedje was dat we zonet eens gezongen hadden. We zongen dit lied een paar keer na elkaar, zonder begeleiding van de accordeon, met de begeleiding, soms wilden ze enkel de melodie horen of mij horen zingen. Terwijl ik accordeon speelde, konden de kleuters de tekst volgen a.d.h.v. mijn prenten. Die had ik op het magneetbord zichtbaar gemaakt. We zongen luid, we zongen zacht.
Ik merkte dat de betrokkenheid van de kleuters heel hoog waren. Ze hebben allemaal heel goed meegedaan. Terwijl ik de begeleiding speelde, beelden de kleuters ook de bewegingen nog eens uit! We sluiten dit moment af en zingen nog 1x samen zonder begeleiding met alle bewegingen.
Ik vond dit wel leuk om te doen, en heb er dan ook van genoten!
Abonneren op:
Posts (Atom)