Woensdag: 24/02:
Inleiding verliefd zijn: Kusjesdag van K3
Bespreking soorten zoenen
Kusdoosjes/een hartjesdoos:
Ik begin de dag met het lied van K3: Kusjesdag.
Terwijl de kleuters naar het onthaal stappen, staat dit liedje op. De muziek staat niet te luid, maar is wel verstaanbaar. Zo wil ik mijn start van de dag beginnen.
Gelukkig heeft dit lied geholpen. Er wordt spontaan gesproken over kussen, en trouwen, en weet ik veel wat nog allemaal. Het is dan ook al woensdag, en de kleuters hebben deze week al heel wat gezien over verliefd zijn.
Wij bespreken heel wat zoenen: de werpzoen, het neuszoenen, sprookjeszoenen, hoeveel keer wordt er gezoend in België en elders?...
Van zodra ik merk dat de kleuters wat afdwalen, zet ik het liedje van K3 nog even op. De kleuters mogen de besproken zoenen even toepassen.
Een leuk en grappig moment. Er hing veel liefde hoor! Bovendien zaten wij met 5 koppeltjes in de klas en dit mocht zeker niet vergeten worden…
Ter verwerking maken we een hartjesdoos en zoenen we op papier. Dit met verschillende soorten lippenstiften. De kleuters gebruiken een lippenstift, zetten een zoen op een wit blad en knippen vervolgens deze zoenen uit. Deze worden verzameld in ons hartjesdoos.
Wat heeft dit met muzische te maken?
Voor mij zit er heel wat gevoel in. Ik maak gebruik van muziek, ter inleiding van het gesprek, ter verwerking van het gesprek. Vervolgens houden we ons muzisch weer bezig met het maken van een hartjesdoos en onze zoenen.
We kunnen ons uiten zowel in taal als in creatie.
Wat deed dit met de kleuters: een hoge betrokkenheid voor de meeste kleuters. Naar welbevinden toe: eerst merkte ik hier en daar wat kleuters op die absoluut geen lippenstift wilde gebruiken. Maar na een gesprekje over clowns of mensen die op tv komen met schmink, ging het wel. Bovendien had ik een zwarte lippenstift, de jongens die twijfelden om rode lippen te maken, werden wel overtuigd met die zwarte lippenstift! Er hing voor iedereen vreugde en spelplezier. Ik zag het ook aan de resultaten van de hartjesdozen en zoenen. In het ergste geval had ik ook voorgeprinte lippen voorzien, zodat zij die eventueel konden uitknippen en inkleuren…
zaterdag 22 mei 2010
Ingroeistage: lichaamsgeluiden/lichaamsmuziek maken
Vooraleer ik startte aan dit thema, heb ik zitten brainstormen. Snoezelen, het gaat over het ontdekken van allerlei zintuigen: voelen, horen, zien, ruiken, proeven.
Van daaruit ben ik weer gaan kijken, hoe breng ik in dit thema nog meer muzische vormen aan.
Ik kwam uit op het maken van lichaamsmuziek.
We deden niet zomaar wat.
Ik voorzie het volgende:
o Fiche: lichaamsmuziek
o Prenten: handelingen van welke geluiden we maken:
Handen klappen
Kussen / zoenen
Op de borst klappen
Met de voeten stampen
Lip – vinger geluid
Handen wrijven
o Stokje (aanduiden van prent)
De eigenlijke opdracht start van zodra we geëxperimenteerd hebben. Dit wil zeggen, naar aanleiding van de prenten, maken we geluiden. We doen telkens een geluid 3 x, en stimuleren zo op ritme geluiden maken met ons lichaam!
3 x handen klappen
3 x zoenen
3 x klappen op de borst
3 x stampen met de voeten
3 x geluid maken met lip
3 x wrijven met de handen
Of doen aan variatie: geluiden in een andere volgorde, de kleuter duidt aan, …
Hoe heb ik deze opdracht ervaren:
Eigenlijk wel boeiend, we kunnen geluiden maken a.d.h.v. afgesproken of voorgestelde beelden. Of we zoeken er zelf, experimenteren hiermee.
De kleuters hebben ook zelf een geluid mogen zoeken (lichaamsgeluiden: handen klappen, wrijven,…), wij deden dit geluid dan allemaal na.
Op deze manier blijven kinderen ook betrokken en geboeid bezig.
Je merkt een verschil tussen de kleuters: niet iedereen houdt ervan, de meeste durven zelf dingen voorstellen, vinden het leuk dat iedereen een beweging / geluid nabootsen.
Een geluid voorstellen is niet voor iedereen even gemakkelijk. Het nabootsen ervan gaat dan wel weer vlotter.
Van daaruit ben ik weer gaan kijken, hoe breng ik in dit thema nog meer muzische vormen aan.
Ik kwam uit op het maken van lichaamsmuziek.
We deden niet zomaar wat.
Ik voorzie het volgende:
o Fiche: lichaamsmuziek
o Prenten: handelingen van welke geluiden we maken:
Handen klappen
Kussen / zoenen
Op de borst klappen
Met de voeten stampen
Lip – vinger geluid
Handen wrijven
o Stokje (aanduiden van prent)
De eigenlijke opdracht start van zodra we geëxperimenteerd hebben. Dit wil zeggen, naar aanleiding van de prenten, maken we geluiden. We doen telkens een geluid 3 x, en stimuleren zo op ritme geluiden maken met ons lichaam!
3 x handen klappen
3 x zoenen
3 x klappen op de borst
3 x stampen met de voeten
3 x geluid maken met lip
3 x wrijven met de handen
Of doen aan variatie: geluiden in een andere volgorde, de kleuter duidt aan, …
Hoe heb ik deze opdracht ervaren:
Eigenlijk wel boeiend, we kunnen geluiden maken a.d.h.v. afgesproken of voorgestelde beelden. Of we zoeken er zelf, experimenteren hiermee.
De kleuters hebben ook zelf een geluid mogen zoeken (lichaamsgeluiden: handen klappen, wrijven,…), wij deden dit geluid dan allemaal na.
Op deze manier blijven kinderen ook betrokken en geboeid bezig.
Je merkt een verschil tussen de kleuters: niet iedereen houdt ervan, de meeste durven zelf dingen voorstellen, vinden het leuk dat iedereen een beweging / geluid nabootsen.
Een geluid voorstellen is niet voor iedereen even gemakkelijk. Het nabootsen ervan gaat dan wel weer vlotter.
Stage: 10/02/2010: Poppenspel: Carnaval: Al die daar zegt…
Vandaag had ik een leuke ervaring. Een poppenspel.
Deze groep kinderen is er verzot op! Ze houden van poppenspel/poppenkast.
Ze merken meteen dat het gordijn van het speelhuisje dichtgetrokken is..
Joepie! Een vreugde hing in de klas.
Ik had het volgende voorzien:
• 3 x poppen (Personages): Bert, Sophie, Clown Pipo.
• Decoraanduiding: huisje..
• Een paar pannenkoeken (karton, bierviltjes..)
• Confetti-poeder
• Keukenpan speelgoedmateriaal
• Klopper
Korte inhoud:
Clown Pipo is dit jaar een dag te vroeg wakker geworden. Hij arriveert heel knorrig en agressief bij Bertje de dag voor het carnavalsfeest. Bert en Sophie moeten naar zijn pijpen dansen en pannenkoeken bakken.
Sophie haalt een slaapmiddel bij de apotheker terwijl Bert samen met de kinderen ‘onzichtbare ‘ pannenkoeken bakt. Clown Pipo eet uiteindelijk van Sophies ‘slaap’ pannenkoek. De volgende dag maakt hij weer alles goed.
Mijn ervaring:
Het vasthouden van de poppen vond ik best lastig. Ook omdat ik met de poppen dingen wilden uitbeelden vanuit het verhaal.
Je zit met je decor, je wil je niet laten zien…
Ook de zithouding van mij: Ik moest op mijn benen gaan zitten = de hoogte van het speelhuis. Dit was echt een verkrampend moment. Ik kon de eerste 10 minuten na het verhaal moeilijk stappen, zitten,… Mijn voeten en mijn benen sliepen zo erg dat het echt wel pijn deed.
Wat ik toen net leuk vond was dat het buiten sneeuwde, de kinderen waren ook wel wat met de sneeuw bezig, hier pikte ik op in in het verhaal. Clown Pipo kon misschien ook wel met sneeuwballen gooien in plaats van confetti..
Het luisteren naar de reacties van de kleuters. De kleuters mee betrekken in het verhaal. Echt kleuters aanspreken met de naam, hiervoor moest ik goed luisteren naar hun stemmetjes om ook de juiste naam aan die sprekende kleuter te geven.
De kleuters ook laten meespelen / mee betrekken in het verhaal: samen pannenkoeken bakken, samen roepen op Sophietje, laten verwoorden van wie eerlijk was of niet… Hoe was Clown Pipo, waarom zou hij dat doen? Wie heeft ons huisje stuk gemaakt?...
Wat voor mij deugd deed, was het ondervinden aan de reacties van de kleuters dat zij het heel leuk vonden. Dat zij het jammer vonden dat het poppenspel al gedaan was.
Nog een tip voor mezelf: op voorhand goed oefenen wat de stemmetjes betreft. Hoog, laag, zwaar…
Evaluatie van de activiteit:
Hier had ik wel een goed gevoel over. Het verhaal was gekend, de materialen waren aanwezig, de kleuters vonden het boeiend, ik deed het graag, ik liet de kleuters meespelen en verwoorden, nog meer oefenen in het gebruik van verschillende stemniveaus.
Deze groep kinderen is er verzot op! Ze houden van poppenspel/poppenkast.
Ze merken meteen dat het gordijn van het speelhuisje dichtgetrokken is..
Joepie! Een vreugde hing in de klas.
Ik had het volgende voorzien:
• 3 x poppen (Personages): Bert, Sophie, Clown Pipo.
• Decoraanduiding: huisje..
• Een paar pannenkoeken (karton, bierviltjes..)
• Confetti-poeder
• Keukenpan speelgoedmateriaal
• Klopper
Korte inhoud:
Clown Pipo is dit jaar een dag te vroeg wakker geworden. Hij arriveert heel knorrig en agressief bij Bertje de dag voor het carnavalsfeest. Bert en Sophie moeten naar zijn pijpen dansen en pannenkoeken bakken.
Sophie haalt een slaapmiddel bij de apotheker terwijl Bert samen met de kinderen ‘onzichtbare ‘ pannenkoeken bakt. Clown Pipo eet uiteindelijk van Sophies ‘slaap’ pannenkoek. De volgende dag maakt hij weer alles goed.
Mijn ervaring:
Het vasthouden van de poppen vond ik best lastig. Ook omdat ik met de poppen dingen wilden uitbeelden vanuit het verhaal.
Je zit met je decor, je wil je niet laten zien…
Ook de zithouding van mij: Ik moest op mijn benen gaan zitten = de hoogte van het speelhuis. Dit was echt een verkrampend moment. Ik kon de eerste 10 minuten na het verhaal moeilijk stappen, zitten,… Mijn voeten en mijn benen sliepen zo erg dat het echt wel pijn deed.
Wat ik toen net leuk vond was dat het buiten sneeuwde, de kinderen waren ook wel wat met de sneeuw bezig, hier pikte ik op in in het verhaal. Clown Pipo kon misschien ook wel met sneeuwballen gooien in plaats van confetti..
Het luisteren naar de reacties van de kleuters. De kleuters mee betrekken in het verhaal. Echt kleuters aanspreken met de naam, hiervoor moest ik goed luisteren naar hun stemmetjes om ook de juiste naam aan die sprekende kleuter te geven.
De kleuters ook laten meespelen / mee betrekken in het verhaal: samen pannenkoeken bakken, samen roepen op Sophietje, laten verwoorden van wie eerlijk was of niet… Hoe was Clown Pipo, waarom zou hij dat doen? Wie heeft ons huisje stuk gemaakt?...
Wat voor mij deugd deed, was het ondervinden aan de reacties van de kleuters dat zij het heel leuk vonden. Dat zij het jammer vonden dat het poppenspel al gedaan was.
Nog een tip voor mezelf: op voorhand goed oefenen wat de stemmetjes betreft. Hoog, laag, zwaar…
Evaluatie van de activiteit:
Hier had ik wel een goed gevoel over. Het verhaal was gekend, de materialen waren aanwezig, de kleuters vonden het boeiend, ik deed het graag, ik liet de kleuters meespelen en verwoorden, nog meer oefenen in het gebruik van verschillende stemniveaus.
zaterdag 27 maart 2010
THE SOUND OF MUSIC: SHOW
Do: daar start en stopt het mee!
Re: een hertje in het veld.
Mi: zijn noedels in t Chinees.
Fa: Je vader is een held!
…
Show: vrijdagavond: 26 maart 2010:
Wat heb ik gezien?
• Een fantastische show, met beperkt decor en dat toch veel zegt.
• Een show, bestaande uit zusters en familie Von Trapp.
• Een show, muzikaal, wauw!
Ik voelde me in de show zelf zitten. Er waren scènes bij, waar de verschillende personages even door het publiek liepen. Dit was geweldig. Maar wat mij nog meer prikkelde was het volgende:
De blikken die ik zag tijdens het acteren, tijdens het zingen, om kippenvel van te krijgen. Soms misschien wat overdreven, maar toen ik dit zag..
Ik dacht echt: “Dit is leuk, dit is het! “ “Dit wil ik ook kunnen, ik werd er stil van, ik kreeg kippenvel, ik had bewondering, kortom: mijn gevoel: “WAUW!”
Ik wil dit ook kunnen, ik stelde mij even in de plaats van Deborah De Ridder (De winnares show: Maria). Ik was bijna jaloers. Een zangtalent in de eerste plaats, maar ook nog expressief kunnen zijn. Dit hebben we bij de kleuters ook nodig. Expressie, zang, show, poppenspel, …
Wat neem ik mee vanuit deze show:
• Decor: hoeft niet veel te zijn, maar wel essentieel.
• Verhaal: moet doordacht zijn, aanspreekbaar voor publiek (wat voor mij hier sterk aanwezig was)
• Zang: schitterend: hoog, laag, expressief,…
• Muzikale achtergrond: versterkt zang, goed op elkaar afgestemd (orkest onder leiding van orkestleider, zat onder het podium), moet een goede locatie hebben.
• Expressie: uiterst belangrijk (bv.: verdriet hebben en lachen komt niet overeen) betreffende tekst en mimiek!
Re: een hertje in het veld.
Mi: zijn noedels in t Chinees.
Fa: Je vader is een held!
…
Show: vrijdagavond: 26 maart 2010:
Wat heb ik gezien?
• Een fantastische show, met beperkt decor en dat toch veel zegt.
• Een show, bestaande uit zusters en familie Von Trapp.
• Een show, muzikaal, wauw!
Ik voelde me in de show zelf zitten. Er waren scènes bij, waar de verschillende personages even door het publiek liepen. Dit was geweldig. Maar wat mij nog meer prikkelde was het volgende:
De blikken die ik zag tijdens het acteren, tijdens het zingen, om kippenvel van te krijgen. Soms misschien wat overdreven, maar toen ik dit zag..
Ik dacht echt: “Dit is leuk, dit is het! “ “Dit wil ik ook kunnen, ik werd er stil van, ik kreeg kippenvel, ik had bewondering, kortom: mijn gevoel: “WAUW!”
Ik wil dit ook kunnen, ik stelde mij even in de plaats van Deborah De Ridder (De winnares show: Maria). Ik was bijna jaloers. Een zangtalent in de eerste plaats, maar ook nog expressief kunnen zijn. Dit hebben we bij de kleuters ook nodig. Expressie, zang, show, poppenspel, …
Wat neem ik mee vanuit deze show:
• Decor: hoeft niet veel te zijn, maar wel essentieel.
• Verhaal: moet doordacht zijn, aanspreekbaar voor publiek (wat voor mij hier sterk aanwezig was)
• Zang: schitterend: hoog, laag, expressief,…
• Muzikale achtergrond: versterkt zang, goed op elkaar afgestemd (orkest onder leiding van orkestleider, zat onder het podium), moet een goede locatie hebben.
• Expressie: uiterst belangrijk (bv.: verdriet hebben en lachen komt niet overeen) betreffende tekst en mimiek!
dinsdag 9 maart 2010
Thema Snoezelen: Liedje Van Kop tot Teen
Tijdens mijn ingroeistage ging ik het liedje aanleren: Van Kop tot Teen.
Ik dacht bij mezelf: Ann, neem je kans! Probeer dit eens uit op een manier dat je nog niet gedaan hebt. En ja hoor, ik dacht aan mijn muziekinstrument: mijn accordeon!
Ik las de tekst, oefende dit lied bij me thuis, en zorgde voor ondersteuning voor de kleuters door prenten te maken.
Eerst leerde ik de kleuters het lied aan op woensdag 03.03.10.
Ik zong het zelf een paar keer voor, dit met de gepaste bewegingsmogelijkheden die het lied me bood.
De kleuters reageerden spontaan, en deden enkele van de bewegingen al vrij snel mee. Vervolgens nam ik mijn prenten, en begon te zingen. Iedere mogelijke beweging toonde ik a.d.h.v. een prent. Daar de tijd op woensdag wat kort was, hebben we hier verder niet veel meer mee gedaan, maar ik kan wel zeggen dat de kleuters de tekst van het lied al vrij goed kenden.
Daar ik de vrijdag de dag wat op een andere manier wilde afsluiten, had ik het muzikaal moment voorzien. We zongen het liedje 1x samen, vervolgens vertelde ik dat ik een verrassing had. Ik had iets meegebracht. Ik wilde weten of de kleuters konden raden wat in de doos zat. Rune zei al snel: " Ik weet het, een muziekinstrument.." Daar ze vrij nieuwsgierig waren, liet ik mijn accordeon zien.
He, zei daar een kleuter, een saxofoon. Neen dat is geen saxofoon, maar een soort van piano.. Waarop ik mijn accordeon als accordeon verwoordde en liet zien wat die accordeon kon. Ik speelde het liedje van kop tot teen. Een kleuter merkte op dat het het liedje was dat we zonet eens gezongen hadden. We zongen dit lied een paar keer na elkaar, zonder begeleiding van de accordeon, met de begeleiding, soms wilden ze enkel de melodie horen of mij horen zingen. Terwijl ik accordeon speelde, konden de kleuters de tekst volgen a.d.h.v. mijn prenten. Die had ik op het magneetbord zichtbaar gemaakt. We zongen luid, we zongen zacht.
Ik merkte dat de betrokkenheid van de kleuters heel hoog waren. Ze hebben allemaal heel goed meegedaan. Terwijl ik de begeleiding speelde, beelden de kleuters ook de bewegingen nog eens uit! We sluiten dit moment af en zingen nog 1x samen zonder begeleiding met alle bewegingen.
Ik vond dit wel leuk om te doen, en heb er dan ook van genoten!
Ik dacht bij mezelf: Ann, neem je kans! Probeer dit eens uit op een manier dat je nog niet gedaan hebt. En ja hoor, ik dacht aan mijn muziekinstrument: mijn accordeon!
Ik las de tekst, oefende dit lied bij me thuis, en zorgde voor ondersteuning voor de kleuters door prenten te maken.
Eerst leerde ik de kleuters het lied aan op woensdag 03.03.10.
Ik zong het zelf een paar keer voor, dit met de gepaste bewegingsmogelijkheden die het lied me bood.
De kleuters reageerden spontaan, en deden enkele van de bewegingen al vrij snel mee. Vervolgens nam ik mijn prenten, en begon te zingen. Iedere mogelijke beweging toonde ik a.d.h.v. een prent. Daar de tijd op woensdag wat kort was, hebben we hier verder niet veel meer mee gedaan, maar ik kan wel zeggen dat de kleuters de tekst van het lied al vrij goed kenden.
Daar ik de vrijdag de dag wat op een andere manier wilde afsluiten, had ik het muzikaal moment voorzien. We zongen het liedje 1x samen, vervolgens vertelde ik dat ik een verrassing had. Ik had iets meegebracht. Ik wilde weten of de kleuters konden raden wat in de doos zat. Rune zei al snel: " Ik weet het, een muziekinstrument.." Daar ze vrij nieuwsgierig waren, liet ik mijn accordeon zien.
He, zei daar een kleuter, een saxofoon. Neen dat is geen saxofoon, maar een soort van piano.. Waarop ik mijn accordeon als accordeon verwoordde en liet zien wat die accordeon kon. Ik speelde het liedje van kop tot teen. Een kleuter merkte op dat het het liedje was dat we zonet eens gezongen hadden. We zongen dit lied een paar keer na elkaar, zonder begeleiding van de accordeon, met de begeleiding, soms wilden ze enkel de melodie horen of mij horen zingen. Terwijl ik accordeon speelde, konden de kleuters de tekst volgen a.d.h.v. mijn prenten. Die had ik op het magneetbord zichtbaar gemaakt. We zongen luid, we zongen zacht.
Ik merkte dat de betrokkenheid van de kleuters heel hoog waren. Ze hebben allemaal heel goed meegedaan. Terwijl ik de begeleiding speelde, beelden de kleuters ook de bewegingen nog eens uit! We sluiten dit moment af en zingen nog 1x samen zonder begeleiding met alle bewegingen.
Ik vond dit wel leuk om te doen, en heb er dan ook van genoten!
woensdag 17 februari 2010
ACTIEPLAN: VRIJDAG 26 MAART 2010: VOORSTELLING: THE SOUND OF MUSIC
DO RE MI ...
De familie Von Trapp is onderweg naar Vlaanderen
THE SOUND OF MUSIC
Het verhaal vertellen van The Sound of Music is bijna overbodig, want wie heeft er in zijn leven nog nooit een traantje weggepinkt bij de avonturen van de familie Von Trapp?
Voor wie toch op een andere planeet heeft geleefd? De vrolijke Maria Rainer wordt klaargestoomd om non te worden, maar zet het klooster zodanig op stelten, dat moeder overste haar naar het huis stuurt van kapitein Van Trapp. Daar moet ze als gouvernante zorgen voor zijn zeven kinderen. Georg Von Trapp is een nukkige oude weduwnaar en zijn kinderen zijn ook geen doetjes. Een zware opdracht voor Maria, die met haar liedjes en dansjes er toch in slaagt weer vreugde in het huis te brengen van de Von Trapps.
De musical is precies 50 jaar oud. De Broadwaymusical ging op 16 november 1959 in première en heeft nooit aan populariteit ingeboet. Het was de meest succesvolle samenwerking van het duo Richard Rogers en Oscar Hammerstein. Het verhaal "The Story of the Trapp Family Singers" is waargebeurd en werd geschreven door Maria Von Trapp herself.
Het duurde niet lang of de musical werd verfilmd in 1965. Julie Andrews schreef toen filmgeschiedenis als Maria. De film kreeg 5 oscars en is tot op de dag van vandaag de meest bekeken film ooit.
Zal ik ooit ook op een speelse, vrolijke manier, muziekspel bij kinderen kunnen waarmaken... Ik kijk alvast uit naar de voorstelling!
Concrete doelen:
Boeken aanschaffen om me te verdiepen in allerlei activiteiten.
Ondertussen heb ik volgende boeken in bezit:
Ik kan dit al alleen (fiches)
Beestig gezond (prentenboek lekker en gezond) is besteld.
Ontdek je zintuigen (ideeënmap)
Kijk en Beleef (ziek zijn)
Carnavalexpressie
Winterexpressie
Pop en spel (is besteld)
Klein applaus
Abonnement op Doremi, Dopido en Dokadi
Leesknuffel.
Ondertussen heb ik volgende boeken in bezit:
Ik kan dit al alleen (fiches)
Beestig gezond (prentenboek lekker en gezond) is besteld.
Ontdek je zintuigen (ideeënmap)
Kijk en Beleef (ziek zijn)
Carnavalexpressie
Winterexpressie
Pop en spel (is besteld)
Klein applaus
Abonnement op Doremi, Dopido en Dokadi
Leesknuffel.
Abonneren op:
Posts (Atom)